بررسی كتاب «سوزن در انبار کاه» جدیدترین اثر عرفان کسرایی

بررسی كتاب «سوزن در انبار کاه» جدیدترین اثر عرفان کسرایی

گفتوگو با عرفان کسرایی، پژوهشگر مطالعات علم و فناوری


گفتوگو با عرفان کسرایی، پژوهشگر مطالعات علم و فناوری

از ابتدای شیوع کووید-۱۹، استراتژیها و راهحلهای بسیاری برای مقابله با آن پیشنهاد شد. ضدعفونی کردن معابر، قرنطینه فاصلهگیری اجتماعی، ایمنی جمعی، دارو و در نهایت واکسن، عمدهترین راهحلهایی بود که نهادهای بهداشتی و درمانی و متخصصان برای متوقف کردن چرخه شیوع کرونا طرح کردند.
کرونا یک مسئله است و مسئله نیز راه حل میطلبد. راه حل نه تنها باید با نظریههای علمی قبلی سازگار باشد بلکه باید درصدی معقول و مطلوب از کارآمدی از خود نشان دهد. برای مثال کشف واکسنی فرضی که فقط دو هفته در فرد ایمنی ایجاد کند، راه حل به درد بخوری نیست.
فرض کنید واکسنی کشف شود که فقط در ۱۰ درصد جمعیت ایمنی ایجاد کند، چنین واکسنی از نظر آماری مطلوب دانشمندان و همچنین نهاد های مسئول بهداشت و درمان نخواهد بود.
تستهای روزانه با کیتهای تشخیصی نیز محدودیتهای عملی خاص خود را دارند. همان ماههای نخست شیوع کرونا مقامات بهداشتی جمهوری چک اعلام کردند که حدود ۸۰ درصد از کیتهای چینی تست کرونا درست کار نمیکنند.
لینک این مقاله در وبسایت رادیوفردا

در این برنامه صادق صبا از عرفان کسرایی درباره جنبههای تاریخی و علمی جایزه نوبل میپرسد

بیش از ۹ ماه از شروع بحران همهگیری کرونا گذشته است و در این مدت، تحولات بزرگی مانند المپیک یا رخدادهای مهمی در صنعت، توریسم، کنسرتهای موسیقی و نظایر آن لغو شدهاند.
در همین کشاکش و به رغم بحرانی بودن شرایط اما تغییر بزرگی در دنیای ارتباطات اینترنتی در حال وقوع است که تحقق نهایی آن، نحوه زیست ما را به کلی تحت تأثیر خود قرار خواهد داد.
انقلاب صنعتی چهارم اگرچه در عمل، مدتها پیش از این آغاز شده اما این روزها، گام مهمی برای اجرایی شدن آن و به عبارتی برای ورود آن به زندگی روزمره میلیاردها نفر از مردم جهان برداشته شده است.
انقلاب صنعتی چهارم چیست؟
انقلاب صنعتی چهارم، تعبیری است که کلاوس شواب، پایهگذار مجمع جهانی اقتصاد درباره در هم تنیدگی میان انسان، فیزیک و دنیای دیجیتال به کار برده است. تحولی عظیم و شگرف در فناوری و البته رخدادی اجتنابناپذیر در زندگی بشر که به گفته او دامنه تأثیراتش صرفاً به دنیای فناوری محدود نمیماند و بلکه تمامی عرصههای زندگی انسان، از اقتصاد گرفته تا فرهنگ و تاریخ و جامعه و سیاست را تحت تأثیر قرار میدهد.
شواب میگوید انقلاب صنعتی چهارم (که به تعبیر او هم اکنون شروع شده و ما در دل تحولات آن هستیم)، الزاماً دنباله انقلاب صنعتی سوم نیست و در عمل به مراتب پیچیدهتر از آن خواهد بود.
نامگذاری انقلابهای صنعتی بر اساس شالوده و مبنای فناوریهایی است که تحولات انقلابی در صنعت و نحوه زیست انسان را موجب شدهاند.
به بیان دیگر، انقلاب صنعتی اول (آنچه به اختصار انقلاب صنعتی مینامیم)، با به کارگیری نیروی بخار و مکانیکی کردن تولید و حرکت، زندگی انسان و ماهیت کار کارگران در کارخانهها را تغییر داد. با پیشرفتهای علم و فناوری، انقلاب صنعتی دوم پا به میدان گذاشت، انقلابی بر پایه کاربرد برق و الکتریستیه در صنعت. انقلاب صنعتی سوم که بخشی از آن در زمان زندگی بسیاری از از ما رخ داد، ترکیبی بود از آنچه در انقلاب صنعتی دوم نقش کلیدی بازی میکرد (یعنی برق و الکتریستیه) و فناوری اطلاعات یا همان آی تی.
انقلاب صنعتی چهارم اما با انقلابی صنعتی سوم تفاوتی بنیادین دارد و مقصود از آن، تلفیق فناوریهای نو در سه سطح فیزیکی، دیجیتالی و زیستشناسی است. به نظر کلاوس شواب، در انقلاب صنعتی چهارم درهمتنیدگی عجیبی میان انسان، فیزیک و دنیای دیجیتال به وقوع خواهد پیوست و سه سطح دنیای دیجیتالی، فیزیکی و زیستشناسی به یکدیگر مرتبط خواهند شد.
چیزی مانند ساعتها یا مچبندهای هوشمندی که سطح استرس و ضربان قلب فرد را اندازه میگیرند و با مراکز درمانی و اورژانس و شرکتهای بیمه در ارتباطند، شیشههای هوشمند برای بهینهسازی مصرف انرژی، خودروهای بدون راننده و بسیاری فناوریهای دیگر که برخی از آنها هماکنون نیز اجرایی شدهاند و برای انسان سال ۲۰۲۰ آشنا به نظر میرسند.
پیامدهای انقلاب صنعتی چهارم طبیعتاً محدود به حیطه فناوری نخواهد ماند و از مالکیت یا حریم خصوصی گرفته تا ارتباطات و نظایر آن را به شکل بنیادینی تغییر خواهد داد. اگرچه دغدغههایی مانند افزایش نابرابری در بازار کار و یا شکاف بیشتر در توزیع سود میان کار و سرمایه وجود دارد اما در عین حال، امیدواریهایی نیز وجود دارد که با ظهور انقلاب صنعتی چهارم، ابزارها، امکانات و خدمات به شکلی سادهتر در دسترس میلیاردها نفر از مردم جهان قرار بگیرد.
نه تنها عموم مردم، بلکه دانشمندان نیز با وقوع انقلاب صنعتی چهارم برای مثال با ظهور واتسون، ابررایانه آی بی ام ، جهان جدیدی را تجربه خواهند کرد. ابررایانهای که در آینده مسائل بزرگ جهان را با بیگ دیتا (کلان داده) حل میکند و با تحلیل دادهها، هوش مصنوعی و همچنین سنسورهای اینترنت اشیا، تحول شگرفی در کشاورزی، حمل و نقل و انرژی به وجود میآورد.
اینترنت نسل پنجم، کلید انقلاب صنعتی چهارم
از زمانی که اتحادیه بینالمللی مخابرات برنامه توسعه تیم ارتباطات بینالمللی موبایلی را آغاز کرد هشت سال میگذرد. برآورد متخصصان فناوری برای راهاندازی اینترنت نسل پنجم، حدود سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ بود و به عبارتی، هماکنون ما از نظر تاریخی و بر اساس پیشبینیهای قبلی، در دل یک تحول بزرگ دنیای فناوری قرار داریم.
از آن زمان یعنی از سال ۲۰۱۲ تا کنون رقابت نفسگیری بین اپراتورهای اینترنت در سراسر جهان در جریان بوده و راهاندازی اینترنت نسل پنجم، نشیب و فرازهای بسیاری را تجربه کرده است؛ از هواوی تا سامسونگ، هرکدام از گوشیهایی رونمایی کردند که قابلیت اتصال به اینترنت نسل پنجم را دارند و نه تنها دنیای ارتباطات آنلاین، دانلود و آپلود فیلم را متحول میکند، بلکه تأثیرات فراوانی در زمینههای دیگری به جا میگذارد که تصور آن نیز هیجانبرانگیز به نظر میرسد.
از شهرهای هوشمند نسل جدید گرفته تا کنترل از راه دور عملهای جراحی، اتومبیلهای بدون راننده یا خودران با ظهور و فراگیری اینترنت نسل پنجم، تحول بزرگی را تجربه خواهند کرد. اتومبیلهایی بدون راننده که شبیه به فیلم های علمی تخیلی برای حرکت در اتوبانها، سبقت گرفتن و شناسایی علائم رانندگی و موانع، به واکنش سریع نیاز دارد به کمک اینترنت نسل پنجم، رویای دیرینه پژوهشگران و مهندسان را محقق خواهند کرد.
با فراگیر شدن اینترنت نسل پنجم، به تدریج خودروهای خودران جای خود را در صنعت خودرو باز خواهند کرد به بخشی از زندگی روزمره بسیاری از ما تبدیل خواهد شد. سیستمهای ارتباطی میان بیمارستانها و بخشهای اورژانس به شکل حیرتآوری ارتقا خواهند یافت و فراتر از اینها حتی فناوریهایی چون واقعیت مجازی نیز، تحول شگرفی را تجربه خواهد کرد.
دنیای مجازی با توسعه شبکههای ارتباطی اینترنت نسل پنجم و به پیامد آن با تحولات چشمگیر در پهنای باند و وضوح تصویر صفحات نمایش، واقعیت مجازی را به قدری طبیعی خواهد کرد که شاید به دشواری از واقعیت روزمره قابل تفکیک باشد. چنین مسئلهای (در کنار کاهش تأخیر چند میلی ثانیهای برای اجرای بازیهای سنگین و اتصال به سرور) دنیای بازیهای موبایل را نیز زیر و رو خواهد کرد.
بحران کرونا در ۹ ماهه اخیر، بسیاری از تحولات جهان را متوقف یا کند کرد، اما به نظر میرسد ظهور اینترنت نسل پنجم و طرحهای بلندپروازانه غولهای بزرگ فناوری دنیا اجتنابناپذیر است و ما در آستانه یک انقلاب بزرگ فناوری هستیم.

جامعه ایران بیش از چهار دهه با سانسور سیستماتیک دست و پنجه نرم کرده و از ممنوعیت ویدئو و پارازیت ماهواره گرفته تا فیلترینگ گسترده وبسایت ها و شبکه های اجتماعی را تجربه کرده است. لیکن نگاهی به گذشته نشان می دهد محدودیت های گسترده در مقابله با ویدئو و ماهواره در عمل بی اثر بودند و هیچکدام در هیچ دوره ای باعث جلوگیری از دسترسی توده های مردم به این ابزارها برای ارتباط با دنیای بیرون نشدند. اینک در عصر اینترنت نیز فیلترینگ سایت ها و پیام رسان ها، دسترسی افراد به دنیای آزاد را صرفاً سخت تر می کند و نه ناممکن. کسی که در پی یافتن وبسایت، تماشای فیلم و یا ارسال پیام باشد در نهایت راه خود را پیدا می کند و اگر هدف این است که این ممنوعیت ها باعث قطع ارتباط با دنیای آزاد می شود باید گفت که این خیالی است باطل. حتی پیش از ظهور اینترنت، راه های خلاقانه ای برای مقابله با پارازیت های رادیویی وجود داشت و در عمل تمام بودجه ها و سالهایی که حکومت اسلامی برای ایزوله کردن کشور صرف کرد راه به جایی نبردند. در دهه سیاه شصت و به خصوص در زمان مدیریت اصلاح طلبان کنونی، داشتن فیلم خارجی و نوارهای ویدیئویی VHS جرم بزرگی تلقی می شد و گزارش ها و روایت های بسیاری حتی از شلاق زدن افراد در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دست است. محمد خاتمی در آذر ۱۳۶۱ با اشاره به اینکه تکثیر و توزیع نوارهای ویدئویی از دادگاه مبارزه با منکرات به وزارت فرهنگ ارشاد اسلامی منتقل شود گفته بود „اکنون برنامه ای در دست است تا با اجرای ضوابط دقیق از رشد این مسئله به صورت یک پدیده سرطانی که ممکن است به علت عدم نظارت کافی به دامان ابتذال بلغزد و فجایعی را در جامعه به وجود آورد جلوگیری نمائیم“. از آن دوران قریب به چهار دهه گذشته است و نه شلاق، نه بازداشت، نه پارازیت و نه فیلترینگ هیچ یک، حکومت اسلامی را به اهداف فرهنگی خود نزدیک نکرده است. تمامی این محدودیت ها تا کنون تنها اثری که داشته، ایجاد زحمت مضاعف برای شهروندان بوده اما از دسترسی آنها به دنیای آزاد جلوگیری نکرده است.
این سیاست ایزوله کردن فضای کشور با فیلترینگ یوتیوب و فیس بوک و از همه مهمتر تلگرام ادامه یافت و اینک تعدادی از نمایندگان مجلس حکومت ایران طرحی مبنی بر ساماندهی پیام رسان های اجتماعی را ارائه کرده اند و خواستار مجازات حبس و جزای نقدی برای کسانی شده اند که به توزیع وی پی ان و فیلترشکن ها برای دور زدن فیلترینگ می پردازند. فیلترینگ گسترده و تلاش برای راه اندازی شبکه ملی اطلاعات یا همان اینترنت ملی و ایزوله کردن کشور چه از نظر فنی ممکن باشد یا نباشد، در کوتاه مدت ممکن است وضعیت گردش اطلاعات را روز به روز بدتر کند اما این وضعیت با در نظر گرفتن پیشرفت های تکنولوژی های ارتباطی در نهایت گذرا خواهد بود. زمانی جمع آوری ویدئوها ممکن بود تمام روزنه های ارتباطی مردم داخل با دنیای آزاد را مسدود کند اما توسعه و پیشرفت تکنولوژی ها و ظهور ماهواره ها نشان داد که با رویش ناگزیر تکنولوژی های جدید نمی توان مقابله کرد و هر از چند سال، تکنولوژی های جدید پا به میدان گذاشته و هر آن چه که نهادهای فرهنگی حکومت رشته اند پنبه می کند.
اینترنت فضایی
چند دهه از ظهور پدیده ای به نام اینترنت می گذرد و حالا مردم سراسر جهان با چند کلیک و بی معطلی می توانند از وضع فرهنگ و اقتصاد و علم و تفریح و موسیقی یکدیگر مطلع شوند. هر چند در ایران، سیاست های فرهنگی حکومت اسلامی، کشور را به یک کشور ایزوله و غیرنرمال تبدیل کرده است اما نباید این واقعیت را از یاد برد که ایران، کره شمالی نیست. نسل های جدید و جوان می دانند که آنسوی حصار ایدئولوژی روحانیت، مردم در دنیای آزاد چگونه زندگی می کنند. در ایران ایزوله تحت حکومت روحانیون، مسترکارت و آمازون و نت فلیکس نیست اما جدیدترین ترین برنامه های کامپیوتری، فیلم ها و موسیقی های دنیای غرب، خواه ناخواه به دست جوانان ایران می رسد و این حجم وحشت آور فیلترینگ و مسدود کردن وبسایت های اینترنتی، در عمل هیچ فایده ای به حال سیاست های فرهنگی حکومت نداشته است. وانگهی تمامی تکنولوژی های فیلترینگ اینترنت، هر قدر هم که پیشرفته باشند تاریخ مصرف به خصوصی دارند و این چیزی است که سیاست گذاران فرهنگی نظام اسلامی در نظر نگرفته اند. خبر بد برای آنها شاید این باشد که شرکت استارلینک در این اواخر مرحله نخست سرویس اینترنت فضایی را آغاز کرده است. هرچند تا کنون برای انجام آن کمتر از چهارصد ماهواره در مدار قرار داده شده اند اما در آینده این تعداد به هشتصد ماهواره و در نهایت به دوازده هزار ماهواره خواهد رسید. این تکنولوژی که در فاز نسخه بتا با سرعت دانلود حدود ۱۰ تا ۶۰ مگابیت در ثانیه (سرعت آپلود هم بین ۵ تا ۱۸ مگابیت بر ثانیه) فعال خواهد شد دیر یا زود، بار دیگر هر آنچه حکومت های استبدادی برای فیلترینگ و محدودیت اینترنت رشته بودند پنبه خواهد کرد. نکته جالب توجه اینکه پروژه استارلینک هنوز در فاز ابتدایی قرار دارد و در صورت اجرایی شدن فاز نهایی، سرعت تبادل داده ها به بالای گیگابیت خواهد رسید. اسپیسایکس و پروژه جهانی استارلینک، اگر طبق برنامه پیش برود سوت پایانی خواهد بود بر فیلترینگ. همانگونه که شلاق و حبس دهه شصت، در برابر ویدئو دوام نیاورد اینک با گذشت چند دهه و با ظهور تکنولوژی های فضایی، حکومت ایران باید صدها و بلکه هزاران میلیارد تومان بودجه ای را که برای فیلترینگ هوشمند و اینترنت پاک صرف کرده هدر رفته تلقی کند.
لینک این یادداشت در وبسایت رادیو فردا